عقيده‌اى شيعى است ، در مقدمه فصل طويلى نگاشته و در تناقض گوئيهاى عجيب افتاده و غلطهاى روشن كرده است ( سپس استاد شاكر ) بعضى از غلطهاى او را نقل كرده و مىگويد : او احاديث مهدى را تضعيف كرده براى فكر و روش سياسى خاصى كه داشته ( تا اينكه مىگويد ) : اين فصل از مقدمهء ابن خلدون پر است از غلطهاى بسيار در نام‌هاى رجال و علل احاديث ، البته نبايد احدى به آن اعتماد كند . استاد احمد بن محمد صديق ، كتابى در ردّ ابن خلدون در اين موضوع به نام « ابراز الوهم المكنون عن كلام ابن خلدون » نوشته و بطور مشروح به او پاسخ داده و او را مبتدع شمرده است . هرچند آقايان علماى اهل سنّت به اين سخنان ياوه ، جواب داده و ثابت كرده‌اند عقيده به ظهور مهدى عقيده اسلامى خالص است و مورد اجماع و اتفاق امت است ، توضيحا مىگوئيم : 1 - هر فكر و عقيده‌اى كه از شيعه باشد ، فكر و عقيده اسلامى است و شيعه جز عقايد اسلامى ، فكر و عقيدهء ديگرى ندارد . مدرك و مستند عقايد شيعه كتاب و سنّت پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم است . بنابراين امكان ندارد كه عقيده‌اى عقيدهء شيعه باشد و عقيده اسلامى نباشد . 2 - عقيده به ظهور مهدى ، اختصاص به شيعه ندارد و چنانچه علماى اهل سنّت نبز بر آن اتفاق دارند عقيدهء اسلامى خالص است . 3 - شما اسلامى بودن عقيده را از چه راه تشخيص مىدهيد ، آيا اگر آياتى از قرآن مجيد به آن تفسير شده باشد آن عقيده ، عقيده اسلامى نيست ؟ اگر احاديث صحيح و معتبر و متواتر كه در كتابهاى اهل سنت